Historische wending in de Raad van Europa zorgt voor behoud gewetensvrijheid.
Op 7 oktober 2010 zorgde een dramatische wending voor de herbevestiging van de gewetensvrijheid van artsen en zorginstellingen. De RvE behandelde een resolutie van raadslid Mc Cafferty die opriep om de gewetensvrijheid van artsen inzake abortus aan banden te leggen, zodat een abortus weigeren wel erg moeilijk zou worden voor de bevraagde arts.
29 amendementen van de tegenstanders zorgden voor een herschreven resolutie die juist de universele vrijheid van geweten voor artsen bevestigde.
De oorspronkelijke resolutie, bekend als het McCafferty report, wilde medici straffen indien deze zouden weigeren abortus bij hun patiënt uit te voeren of te begeleiden, tegen hun geweten in. Het rapport riep zelfs op om een "zwarte lijst" op te stellen van deze weigeraars. Chris McCafferty, een Britse politica en auteur van de resloutie, verklaarde tijdens de bespreking dat ze private en religieuze zorginstellingen en ziekenhuizen wilde verplichten om abortussen uit te voeren. In commissie werd de resolutie goedgekeurd, maar tegen alle verwachtingen in, maakte de plenaire vergadering er brandhout van.
Door de amendementen die werden goedgekeurd werd de oorspronkelijke resolutie getransformeerd tot een beschermende resolutie voor gewetensvolle artsen. Daardoor stemde Chris McCafferty uiteindelijk tegen haar eigen resolutie!
De goedgekeurde resolutie stelt dat geen "ziekenhuis, instelling of persoon het voorwerp mag zijn van druk of verantwoordelijk kan worden gesteld of welke discriminatie dan ook mag ondervinden omwille van eender welke vorm van weigering om abortus uit te voeren, toe te laten of te begeleiden..."
Gregor Puppinck, de directeur van het Europese Centrum van Wet en Gerechtigheid en een van de belangrijkste tegenstanders van McCafferty, stelt dat deze resolutie een grote impact zal hebben op de uitspraken van het Europese Hof voor de Rechten van de Mens, dat vaak resoluties van de RvE in haar vonnissen citeert als een weergave van de opinie van de Europese samenleving.
Het succes van deze stemming is te wijten aan de brede mobilisatie om de voorstanders van het leven en de gewetensvrijheid op te roepen om aanwezig te zijn, hetgeen voor vele parlementsleden niet evident is.
De senatoren Luca Volonte (Italië) en Ronan Mullen (Ierland) waren de belangrijkste initiatiefnemers in de RvE om deze resolutie van een vloek tot een zegen om te vormen.
Roan Mullen: “Mw. McCafferty en haar medestanders zouden zich eens moeten afvragen waarom zovele professionele zorgverstrekkers weigeren om betrokken te worden bij abortus. Dat is te verklaren door het feit dat zij abortus zien als een schending van de mensen rechten en niet als een medisch verantwoorde behandeling”
Ronan Mullen is lid van ECPM. (wat is ECPM?)
Hieronder de eerdere artikels en oproepen om actie te voeren. C'axent deed dat en met z'n allen maakten we het verschil!
Bron: Katholiek Nieuwsblad (Resultaat van de zitting: zie onderaan)
(VOOR ACTIE VAN 'EUROPA VOOR CHRISTUS': ZIE ONDER DIT ARTIKEL)
Steeds meer medici, vaak katholieken, weigeren mee te werken aan abortus of euthanasie. Het recht op gewetensbezwaren moet daarom worden ingeperkt, vinden de Europese socialisten en liberalen.
Het recht van patiënten op legale medische handelingen als abortus of euthanasie gaat boven het recht op gewetensbezwaren van artsen en medisch personeel. Dat vindt de Britse sociaal-democrate Christine McCafferty. Zij publiceerde deze zomer een rapport over de 'toegang van vrouwen tot legale medische zorg'. Het rapport wordt komende donderdag behandeld in de Parlementaire Vergadering van de Raad van Europa.
De in 1946 opgerichte Raad van Europa staat los van de Europese Unie en heeft als doel de bevordering van grotere Europese eenheid, meer aandacht voor pluriforme democratie en uitdieping van de principes van de rechtsstaat en de rechten van de mens. De leden van het parlement van de Raad worden gekozen uit en door de volksvertegenwoordigingen van de 47 deelnemende landen.
Groeiende weigering
Wanneer vrouwen vragen om legale medische zorg, variërend van anticonceptie en geslachtsverandering tot sterilisatie en abortus, stuiten zij steeds vaker op gewetensbezwaren van medici, aldus het rapport. Hoewel de parlementaire commissie voor Sociale, Gezondheids- en Gezinszaken die individuele gewetensvrijheid erkent, zegt zij "ernstig bezorgd" te zijn over de "toenemende en veelal ongereguleerde praktijk ervan vooral op het terrein van reproductieve gezondheidszorg". Zo zou het percentage Italiaanse gynaecologen dat abortus weigert zijn gestegen tot 70 procent. De commissie "vreest" dat gewetensbezwaren vooral vrouwen met lage inkomens en die in landelijke gebieden treffen.
Volgens de commissie bestaat er een dringende noodzaak om het recht op gewetensbezwaren en het recht op tijdige medische zorg "uit te balanceren". De 47 lidstaten van de Raad van Europa worden opgeroepen hun nationale wetgevingen aan te passen en te harmoniseren onder toeziend oog van speciale sturingscomissies.
Uit de formuleringen van het rapport blijkt dat het vooral om abortus gaat, waaraan artsen en ander medisch personeel op "religieuze, morele of filosofische gronden" weigeren mee te werken. Dat recht zou beperkt moeten worden door de "beroepsverantwoordelijkheid" en "het recht van iedere patiënt op tijdige legale medische zorg". Dit laatste is een verwijzing naar de beperkte periode waarin in de meeste lidstaten abortus legaal is.
Recht op geen Downkind
Als voorbeeld van uit te bannen situaties geeft het rapport een zaak uit 2003 van een Britse katholieke arts die het niet nodig had gevonden een zwangere vrouw een test aan te bieden vanwege de door haar leeftijd vergrote kans op afwijkingen aan haar ongeboren kind. De arts was door de vrouw voor de hoogste rechter gesleept omdat zij haar kind had laten aborteren als zij geweten had dat het leed aan het syndroom van Down.
De commissie gebruikt deze zaak om te onderstrepen dat het recht op gewetensbezwaren "niet in de weg mag komen te staan" van professionele gezondheidszorg, laat staan van het recht van anderen daarop. Formeel erkent zij weliswaar de godsdienst- en gewetensvrijheid zoals die verankerd zijn in de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens, maar maakt die tegelijkertijd ondergeschikt aan het vermeende recht op reproductieve gezondheidszorg en abortus. Daarbij wordt en passant ook verwezen naar vergelijkbare problemen waar het gaat om euthanasie.
Concreet stelt het rapport dat het recht op gewetensbezwaren alleen voor individuen geldt en niet voor instellingen zoals ziekenhuizen. Maar ook het recht op gewetensbezwaren van individuele artsen of ander medisch personeel wordt de facto buiten werking gesteld. Zo mogen apothekers niet weigeren de abortieve morningafterpil te verstrekken. Dat zou ook moeten gelden voor andere vormen van anticonceptie. Ook tests en informatie die tot een abortus zouden kunnen leiden, mogen niet worden geweigerd. Artsen zijn hoe dan ook verplicht bij weigering door te verwijzen. Kunnen zij niet garanderen dat een patiënt elders kwalitatief goede zorg krijgt, dan zijn zij verplicht die 'zorg', bijvoorbeeld abortus, sterilisatie, ivf of geslachtsverandering, zelf te verlenen.
Rekbaar
Ook zouden artsen hun recht verliezen indien er binnen een redelijke afstand geen andere instantie te vinden is of wanneer "de gezondheid of het welzijn van de patiënt in gevaar is".
Concreet geeft de commissie het voorbeeld van een Poolse vrouw die door een vrij zeldzame afwijking praktisch blind zou zijn geworden doordat artsen hadden geweigerd haar zwangerschap af te breken. De eveneens Poolse artsen zijn veroordeeld door het Europees Hof van de Rechten van de Mens, ressorterend onder de Raad van Europa.
Dergelijke problemen kunnen voorkomen worden, suggereert het rapport, door gewetensbezwaarden uit te sluiten van aanstelling, zoals in Nederland gebeurt met trouwambtenaren. Zo maakt assistentie bij abortus een vast onderdeel uit van functieomschrijvingen voor Britse ziekenhuispersoneel.
Opmerkelijk is dat de commissie wel het probleem ziet van patiënten die de dupe zouden zijn van de morele grillen van medische professionals, maar omgekeerd nergens het probleem signaleert van patiënten die medici dwingen tegen hun geweten in te handelen.
Hippocrates op sterk water
Waar de commissie onverholen suggereert dat een Berufsverbot voor gewetensbezwaarden een optie is omdat dezen niet zouden passen in de "moderne medische zorg", laat zij volkomen buiten beschouwing waar het uiteindelijk in de meeste zaken om gaat: dat artsen, trouw aan de klassieke eed van Hippocrates, weigeren de gezondheid van een mens te schaden, laat staan diens leven of dat van een ongeboren kind te nemen.
Als het aan de linkse en liberale volksvertegenwoordigers ligt, wordt de eed van Hippocrates volgende week feitelijk vervangen door wat uiteindelijk kan uitmonden in een dodingsplicht.
ACTIE ACTIE ACTIE ACTIE
Beste vrienden,
De Raad van Europa stemt op 7 Oktober over een voorstel over de gewetensvrijheid. Het voorstel heet: “Women’s access to lawful medical care: the problem of unregulated use of conscientious objection”
We zijn erg bezorgd omdat het goedkeuren van dit voorstel voor christenen en christelijk georiënteerde ziekenhuizen een groot probleem zal stellen.
Wij verzoeken u daarom dringend om een korte e-mail te sturen naar uw volksvertegenwoordiger in de Raad van Europa met het verzoek om dit voorstel te verwerpen. De namen en e-mailadressen, vindt u via de link hieronder.
Alles wat u moet weten, wordt hier kort beschreven!
Dank u voor uw gebeden en uw inzet voor een christelijk Europa!
Uw Europa voor Christus - Team in Wenen
- * - * - * - * - * - * - * - * - * - * - * - * - * - * - * - * - * - * - * -
De grootste problemen i.v.m. het McCafferty-voorstel (stemming op 7 oktober):
1) De gewetensvrijheid zou alleen voor individuen gelden. Ziekenhuizen moeten alles aanbieden wat in het land van kwestie is toegestaan, bijvoorbeeld abortus, euthanasie, hulp bij zelfdoding, embryonale stamceltransplantatie, sterilisatie enz. Dit zou voor de christelijk georiënteerde ziekenhuizen betekenen dat ze moeten sluiten ... of hun christelijke oriëntatie moeten opgeven.
2) Voor individuele artsen en verplegend personeel moet de gewetensvrijheid worden beperkt: door de plicht om door te verwijzen en te begeleiden bij het uitvoeren door anderen van de ingreep. Ook dat is voor christenen vaak moreel niet mogelijk! Het zou kunnen betekenen dat christenen maar moeilijk meer in de medische sector kunnen werken.
3) Er moet een register geopend worden waarin vermeld wordt wie bepaalde behandelingen niet wil uitvoeren. Een zwarte lijst, om zo te zeggen, die deze artsen en verpleegkundigen aan de schandpaal kan zetten.
4) Het voorstel stelt de "rechtmatige toegang tot medische zorg" gelijk met het fundamentele recht op gewetensvrijheid. Dit is juridisch onjuist – en creëert bijvoorbeeld een indirect "recht op abortus".
Uw hulp is nu dringend nodig! Schrijf a.u.b. uw volksvertegenwoordigers in de Raad van Europa (voor een lijst, zie de link hieronder) een korte e-mail waarin u deze vier punten vermeldt met het verzoek om op 7 oktober tegen het voorstel te stemmen.
Volledige tekst van het McCafferty-voorstel:
assembly.coe.int/Documents/WorkingDocs/Doc10/EDOC12347.pdf
Nederlandse leden van de Raad van Europa
assembly.coe.int/ASP/AssemblyList/Annuaire_06W_Delegations.asp
Belgische leden van de Raad van Europa:
assembly.coe.int/ASP/AssemblyList/Annuaire_06W_Delegations.asp
De leden van de Raad van Europa per land:
assembly.coe.int/ASP/AssemblyList/AL_DelegationsList_E.asp
Gelieve ook schrijven naar:
Voorzitter van de Parlementaire Assemblee van de Raad van Europa, de heer Mevlüt Cavusoglu: cavusoglu@tbmm.gov.tr (Turkije)
Secretaris-generaal, de heer Mateo Sorinas (Spanje) pace.com @ coe.int en flemming.kjerschow @ coe.int
Voorzitter van de Gesundheitsauschuss, mevrouw Liliane Maury Pasquier (Zwitserland, socialistisch): @ liliane.maurypasquier parl.ch
--> Meer details en argumenten in het Engels over het McCafferty rapport.
RESULTAAT:
Bovenstaande actie onder onze leden en door christenen in heel Europa, heeft vruchten afgeworpen! Het is anders verlopen dan de pro-abortuslobby had gehoopt: zie artikel (Eng.)