Zalm wilde met CU en SGP in zee
Terwijl Gerrit Zalm in augustus 1994 pannenkoeken staat te bakken voor zijn kinderen, belt VVD-leider Frits Bolkestein met de vraag of hij minister van Financiën wil worden. De keus is snel gemaakt, nog diezelfde middag gaat Zalm aan het werk op het ministerie waar hij uiteindelijk twaalf jaar het bewind zal gaan voeren.
In zijn gisteren gepresenteerde autobiografie De romantische boekhouder (Uitg. Balans), blikt Zalm - tegenwoordig topman bij ABN Amro - terug op zijn politieke loopbaan.
Zalm treedt in 1994 aan tijdens Paars I. Het valt de atheïstische politicus tijdens de kabinetsbeëdiging op dat geen enkele minister de eed aflegt. Allen kiezen voor de - religievrije - belofte. "Dat lijkt voor het eerst in de geschiedenis te zijn'', constateert Zalm. "Hoe dan ook, dat het CDA niet in de regering zit is merkbaar.''
Waarmee niet is gezegd dat Zalm een hekel heeft aan gelovigen. Sterker nog: als in 2003 de onderhandelingen voor Balkenende II worden gevoerd, en CDA en VVD een coalitiepartner zoeken, bepleit Zalm een regering met ChristenUnie en SGP. "Bij de VVD-fractie ligt dat moeilijk, net als in de hele partij. Zelf zie ik er niet tegen op. Het zijn stabiele partijen, waar de voormannen gezag hebben.''
Zalm weet het met ChristenUnie en SGP zelfs eens te worden over de ethische paragraaf van een regeerakkoord. Zij komen onder meer overeen dat er meer aandacht komt voor alternatieven voor abortus en dat bezwaarde ambtenaren van de burgerlijke stand geen homohuwelijken hoeven te sluiten.
Uiteindelijk treden niet CU en SGP, maar D66 toe tot de coalitie. "Als blijk van waardering voor SGP en ChristenUnie en ten teken dat ik de liberale beginselen niet heb verkwanseld, zorg ik ervoor dat de ethische paragraaf die ik met ChristenUnie en SGP heb afgesproken, ongewijzigd wordt overgenomen in het regeerakkoord.''
Twee keer dreigde Zalm tijdens zijn bewind op Financiën met aftreden. Een keer in een conflict begin jaren negentig met toenmalig minister Ad Melkert van de PvdA over een begrotingspost van 50 miljoen. Een paar jaar later botste hij met een Kamermeerderheid van CDA en VVD die zijn wetsvoorstel voor scherper toezicht op accountantsorganisaties wilde afzwakken.
Zo hard als Zalm het spel met zijn politieke opponenten kan spelen, zo warm zijn de betrekkingen met zijn directe medewerkers op het ministerie. Hij noemt zijn secretaresses, chauffeurs en kamerbewaarders steevast "mijn A-team''. Zalm weet zijn chauffeur Ruud Muller zelfs zo ver te krijgen dat hij zijn vriendin ten huwelijk vraagt. "Henny accepteert, ik mag als buitengewoon ambtenaar van de burgerlijke stand mijn eerste huwelijk voltrekken'', schrijft Zalm trots. Als Henny een paar jaar later overlijdt, breekt de minister zijn vakantie in Portugal af om de begrafenis bij te wonen. "Als je de mensen kunt trouwen, moet je ook met hen kunnen rouwen.''
Volgens Zalm zijn VVD-ministers sowieso populairder bij chauffeurs dan PvdA'ers. "Er gaan de meest afschuwelijke anekdotes over hoe PvdA-bewindspersonen omgaan met chauffeurs'', beweert hij. Zalms verklaring is dat PvdA'ers "vooral bezig zijn met de mensheid en daardoor weinig oog hebben voor mensen''. Bij VVD'ers zou dat precies andersom zijn.
In zijn gisteren gepresenteerde autobiografie De romantische boekhouder (Uitg. Balans), blikt Zalm - tegenwoordig topman bij ABN Amro - terug op zijn politieke loopbaan.
Zalm treedt in 1994 aan tijdens Paars I. Het valt de atheïstische politicus tijdens de kabinetsbeëdiging op dat geen enkele minister de eed aflegt. Allen kiezen voor de - religievrije - belofte. "Dat lijkt voor het eerst in de geschiedenis te zijn'', constateert Zalm. "Hoe dan ook, dat het CDA niet in de regering zit is merkbaar.''
Waarmee niet is gezegd dat Zalm een hekel heeft aan gelovigen. Sterker nog: als in 2003 de onderhandelingen voor Balkenende II worden gevoerd, en CDA en VVD een coalitiepartner zoeken, bepleit Zalm een regering met ChristenUnie en SGP. "Bij de VVD-fractie ligt dat moeilijk, net als in de hele partij. Zelf zie ik er niet tegen op. Het zijn stabiele partijen, waar de voormannen gezag hebben.''
Zalm weet het met ChristenUnie en SGP zelfs eens te worden over de ethische paragraaf van een regeerakkoord. Zij komen onder meer overeen dat er meer aandacht komt voor alternatieven voor abortus en dat bezwaarde ambtenaren van de burgerlijke stand geen homohuwelijken hoeven te sluiten.
Uiteindelijk treden niet CU en SGP, maar D66 toe tot de coalitie. "Als blijk van waardering voor SGP en ChristenUnie en ten teken dat ik de liberale beginselen niet heb verkwanseld, zorg ik ervoor dat de ethische paragraaf die ik met ChristenUnie en SGP heb afgesproken, ongewijzigd wordt overgenomen in het regeerakkoord.''
Twee keer dreigde Zalm tijdens zijn bewind op Financiën met aftreden. Een keer in een conflict begin jaren negentig met toenmalig minister Ad Melkert van de PvdA over een begrotingspost van 50 miljoen. Een paar jaar later botste hij met een Kamermeerderheid van CDA en VVD die zijn wetsvoorstel voor scherper toezicht op accountantsorganisaties wilde afzwakken.
Zo hard als Zalm het spel met zijn politieke opponenten kan spelen, zo warm zijn de betrekkingen met zijn directe medewerkers op het ministerie. Hij noemt zijn secretaresses, chauffeurs en kamerbewaarders steevast "mijn A-team''. Zalm weet zijn chauffeur Ruud Muller zelfs zo ver te krijgen dat hij zijn vriendin ten huwelijk vraagt. "Henny accepteert, ik mag als buitengewoon ambtenaar van de burgerlijke stand mijn eerste huwelijk voltrekken'', schrijft Zalm trots. Als Henny een paar jaar later overlijdt, breekt de minister zijn vakantie in Portugal af om de begrafenis bij te wonen. "Als je de mensen kunt trouwen, moet je ook met hen kunnen rouwen.''
Volgens Zalm zijn VVD-ministers sowieso populairder bij chauffeurs dan PvdA'ers. "Er gaan de meest afschuwelijke anekdotes over hoe PvdA-bewindspersonen omgaan met chauffeurs'', beweert hij. Zalms verklaring is dat PvdA'ers "vooral bezig zijn met de mensheid en daardoor weinig oog hebben voor mensen''. Bij VVD'ers zou dat precies andersom zijn.